Assetmanagement, business as usual?

Assetmanagement is bij de meeste woningcorporaties inmiddels wel doorgedrongen als interessante managementtool.

Assetmanagement vertaalt de organisatiedoelen naar asset-gerelateerde(lees wooncomplex) beslissingen, plannen en activiteiten op basis van een risicogestuurde benadering.

Assetmanagement vraagt een afgewogen inzet van middelen en heeft primair als doelstelling het rendement te verbeteren door kostenverlaging en waardevermeerdering.
Overigens zonder concessies te doen aan de organisatiedoestellingen, niet onbelangrijk voor een maatschappelijke organisatie als een corporatie. Strategische keuzes over renovatie, verduurzaming, huurbeleid en onderhoud moeten worden vertaald naar de individuele wooncomplexen. Daarbij is er een stevig spanningsveld tussen financiële en maatschappelijke doelen en rendement.

Verbindingsofficier

Dat maakt de assetmanager tot ‘verbindingsofficier’ tussen beleid en uitvoering. Steeds vaker ‘zoeken’ corporaties daarom specifiek een assetmanager voor het beheer van de vastgoedportefeuille. De vraag is of de assetmanager ook de juiste rol en taken krijgt…
De assetmanager moet de keuzes per complex afwegen, de performance goed in de gaten houden en tegelijkertijd de strategische doelen voor de woningportefeuille dienen.
Dat vraagt grondige analyse, afweging van prestaties, goed inzicht in verhuurbaarheid, huren, de technische en energetische staat van de complexen. Maar bovenal moeten er heldere beleidskeuzes op complexniveau worden gemaakt in relatie tot hun maatschappelijke score.

Data analist

De assetmanager kan daarbij beschikken over veel data, heel veel data, niet altijd even betrouwbaar of accuraat, maar wel veel. Uit het primaire systeem, uit de MJOB, uit woonruimteverdelingsmodellen, etc. Feitelijk wordt de assetmanager de data-analist van de corporatie. Data wordt sowieso belangrijker en leidt tot meer inzicht in de prestatie van complexen (maar maakt het tegelijkertijd moeilijker om goed te kiezen).
De assetmanager beoordeelt de complexen op al deze factoren, maar brengt het uiteindelijk weer terug tot een goed/matig/slecht beoordeling van de woon- en technische staat, de verhuurbaarheid, de leefbaarheid en de financiële resultaten en rendementen.
Met behulp van software of Excel worden er complexplannen opgesteld waar de strategische keuzes op worden vastgelegd, soms nog aangevuld met een kwalitatieve SWOT-analyse.

Integraal

En dat is vaak meer dan voldoende en geeft genoeg inzicht om strategische keuzes te maken. De assetmanager bekijkt dit eventueel nog integraal over de afdelingen heen.
De rol van de assetmanager is daarmee een combinatie van vastgoedbeheerder en data-analist geworden. Assetmanagement is daarmee weer business as usual…toch?

Deze column is eerder verschenen in Corposcoop.nl




Ga terug