Wijken met sociale huurwoningen glijden langzaam af

leefbaarheid

Leefbaarheid verslechtert in buurten met sociale huurwoningen

Leefbaarheid verslechtert in buurten met sociale huurwoningen

Wat iedereen in de sector van de sociale volkshuisvesting al tijden aan zag (ze hier artikel uit maart 2017) komen wordt nu werkelijkheid. De leefbaarheid in de wijken in met veel sociale huurwoningen in name de steden holt hard achteruit. Het beleid van de laagste inkomens ion sociale huurwoningen en passend toewijzen op basis van de (lage) inkomens leidt nu dan tot ongewenste effecten op de woningmarkt. Steeds meer huishoudens met psychische en andere problemen, met complexe zorgvragen, betalingsproblemen en schulden, zonder werk, eenzame en zorgbehoevende ouderen, instroom van migranten etc.  Allemaal komen ze op dezelfde plekken terecht in de wijken. In de woningen met lage huren, in de sociale huurwoningen van de woningcorporaties.

Dat leidt tot ongewenste problemen van overlast, criminaliteit, eenzaamheid en minder sociale cohesie. Het jarenlange Haagse beleid rondom wonen, zorg en maatschappelijke problemen leidt nu tot dit resultaat, nieuwe Vogelaarwijken. De Kracht- en Prachtwijken van weleer worden weer het afvoerputje van de samenleving. Geen doorstroming, stringente toewijzing, te weinig nieuwbouw, geen geld meer voor leefbaarheid, geen middenhuur-aanbod, agressieve (buitenlandse) beleggers die alleen maar voor rendement gaan en te weinig verkoop van sociale huurwoningen. Een cumulatie van maatregelen en effecten die nu voor deze negatieve ontwikkelingen zorgen.

Banlieus

Ondanks de goede wil van corporaties, die fors inzetten op verbetering, verduurzaming en diversiteit van hun huurwoningen gaat het niet goed in steeds meer huurwijken, de oude ‘volksbuurten’ van weleer. De stringente regelgeving en beperktere middelen van woningcorporaties dragen daar niet aan bij. Hier en daar leiden bewonersinitiatieven nog wel tot mooie (maar incidentele) resultaten. Maar in zijn algemeenheid zijn zowel de professionals en hoogleraren, als de bestuurders van woningcorporaties alsook de bewoners zelf van mening dat het niet goed gaat. Wijken vol kwetsbare mensen leidt tot problemen. En alleen al het feit dat we het ‘achterstandswijken’ en ‘probleemwijken’ noemen zou voor beleidsmakers en politici een enorme trigger moeten zijn om er echt wat aan te gaan doen. En daarvoor zijn ook beleidsmatige en financiële handvatten voor nodig. Alleen dan voorkomen we ‘banlieu-achtige‘ toestanden….

Hieronder de reportage van Eén Vandaag over de verslechterde leefbaarheid in de Nederlandse wijken.

Reportage van NOS over wijken in Nederland:  ‘Je ziet geen groen meer, terwijl het zo’n prachtig mooie wijk is’

en link naar eindrapport van Rigo, in opdracht van Aedes over: Veerkracht in het corporatiebezit,Kwetsbare bewoners en leefbaarheid.




Ga terug